Breaking

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2020

Το Μεγάλο Ταξίδι της Μύησης

 

Μετά από ένα  μεγάλο και επίπονο ταξίδι έφτασα επιτέλους στην  Ηλιούπολη της Αιγύπτου. 

Ο δάσκαλος μου είχε δώσει συστατικές επιστολές ώστε να γίνω δεκτός από τους Αιγυπτίους ιερείς και τον αρχιερέα τους τον  Έλληνα σοφό στην αρχαία χώρα του «Κέμ», που εμείς αποκαλούμε Αίγυπτο  λόγω του ότι βρίσκεται υπό του Αιγαίου.

Μου είχε επίσης επιστήσει την προσοχή, πως θα πρέπει να θεωρήσω το χρονικό διάστημα και τις δυσκολίες που θα προκύψουν  κατά την διάρκεια του ταξιδιού, ως μία προκαταρκτική και καθαρτική «μυητική»  προπαίδευση, ώστε να είμαι έτοιμος για την συνάντηση μου με τον Έλληνα σοφό, του οποίου το όνομα δεν θα σας αποκαλύψω.

Το νέο μυητικό όνομα  που  είχε αποκτήσει ο άνθρωπος που θα έβλεπα, το είχε λάβει μετά από σειρά δοκιμασιών και μυήσεων, πολύ πριν καν γνωρίσει τον δικό μου δάσκαλο, ως μαθητή του. Οι Αιγύπτιοι πιστεύουν πως το όνομα φέρει εντός του «μαγικές δυνάμεις», για αυτό και γίνονται ειδικές επικλήσεις στους Θεούς τους, με ονόματα τα οποία είναι γνωστά μόνο τους ανώτερους  ιερείς τους.

Συνήθως τα ονόματα αυτά είναι αρχικά δηλωτικά Γράμματα  ή αριθμοί,  που κρύβουν εντός τους αλήθειες και ιδιότητες. Το όνομα για τους Αιγυπτίους δεν νοείται απλώς ως δηλωτικό της γνώσης ενός προσώπου, εφόσον αυτό  αντιπροσωπεύει όλες τις ιδιότητες και τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά ενός προσώπου, αλλά και της σύνδεση του με  τη «ζώσα ενέργεια»,  το «ΚΑ» . Η φράση «σε ξέρω, γιατί γνωρίζω το όνομα σου»,  αναφέρεται ανάμεσα στους «αδελφούς» του  Έλληνα σοφού που είχα έρθει να επισκεφθώ. Η  γνώση και κατοχή των «μυστικών ονομάτων» είτε ανθρώπων όταν αυτοί έχουν λάβει τέτοια  (και από όσο ξέρω είναι λίγοι) είτε Θεοτήτων , από τον μάγο ή τον ιερουργό εξασφαλίζει τον έλεγχο των υπάρξεων αυτών. Για τους Αιγυπτίους είναι  τόση η δύναμη του ονόματος, που πιστεύουν πως η  σκόπιμη διαγραφή του ονόματος από το μνημείο, ταφικό ή θρησκευτικό, οδηγεί στην «καταδίκη σε λήθη» του ιδιοκτήτη του μνημείου. Χωρίς το όνομα του ο νεκρός δεν μπορεί να αναγνωριστεί στη διαδικασία της ψυχοστασίας και να επιβιώσει στο «Ντουάτ».

Για τους Αιγυπτίους τα ιερογλυφικά  είναι δείγμα μιας ιερής γλώσσας που μεταφέρει μία  μυστική γνώση σε συμβολική μορφή, και  περιγράφει τις έννοιες πίσω από τα φυσικά αντικείμενα . Έλεγαν πως πριν οι άνθρωποι μάθουν γράμματα, οι  Θεοί  τους ήταν γνωστοί  μέσα από τα ιερογλυφικά. Τι άλλο εξάλλου έλεγαν είναι οι Ουρανοί, η Γη, και κάθε ζωντανό πλάσμα, παρά ιερογλυφικά και εμβλήματα της Δόξας της φύσης. Τα ιερογλυφικά  είναι «επιστήμη και σοφία»,  επίγεια έκφανση της αληθινής σοφίας που υπάρχει στην περιοχή  των Θεών, για αυτό και είναι  η ιερότερη μορφή γραφής και συμβολικής απεικόνισης, ώστε να αποκλείονται οι αδαής.

Ο άνθρωπος πρώτα συνέλαβε τις σημασίες με το νου, την ψυχή και τις αισθήσεις, και κατόπιν αναζήτησε έναν τρόπο για να τις εκφράσει στον υλικό κόσμο. Έτσι άρχισαν να δημιουργούνται τα γράμματα  και οι  γραφές. Τα απλά γράμματα είναι μια σύμβαση μεταξύ των ανθρώπων, σύμβαση απαραίτητη όμως για να εκφραστούν βασικές και κοινές  σημασίες.

Τα γράμματα τα έμαθε στους Αιγυπτίους ο Θεός των γραμμάτων Θεύθ (ο δικός μας Ερμής). Αυτά τα γράμματα όμως σε αντίθεση με τα ιερογλυφικά οι ιερείς των απόκρυφων λένε πως  προκαλούν  λήθη στις ψυχές όσων των μαθαίνουν, εφόσον οι ίδιοι δε θα φροντίζουν για την άσκηση της μνήμης τους, μια και, αποκτώντας εμπιστοσύνη στη γραφή, θα φέρνουν τα πράγματα στο μυαλό τους όχι από μόνοι τους, από μέσα τους, αλλά από έξω, διαμέσου ξένων σημείων.

Τα γράμματα λοιπόν για τους ιερείς των αποκρύφων δεν είναι  το  φάρμακο της μνήμης, αλλά της υπενθύμισης. Έτσι παρέχει στους ανθρώπους  μια φαινομενική σοφία, όχι όμως και την αλήθεια. Γιατί, με την τέχνη των γραμμάτων  θα ακούσουν πολλά χωρίς να τα διδαχθούν, και, επομένως, θα πιστέψουν ότι ξέρουν πολλά, ενώ στην πραγματικότητα, στις περισσότερες περιπτώσεις θα στερούνται της γνώσης και θα είναι δύσκολο να τους συναναστρέφεται κανείς, αφού, αντί σοφοί, θα έχουν γίνει δοκησίσοφοι. [Πλάτων Φαίδρος]

Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου