Breaking

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2020

Παρατηρώντας….

Είναι γεγονός ότι όλα αυτά τα χρόνια ο καθένας μας ατομικά, αποτελεί ένα είδος παρατηρητή.

Αρχικά και στοχευμένα γύρω από την ζωή του, την εργασία του, την οικογένεια του, τον κοινωνικό του περίγυρο.

Παρά ταύτα όμως επεκτείνοντας την κοινωνικοποίηση του αντιλαμβάνεται και δέχεται αντίστοιχα ερεθίσματα έξω από αυτό παρατηρώντας γειτνιάζουσες συμπεριφορές, πρακτικές, επιλογές.

Κάθε παρατηρητής φέρει μέσα του γνώση, πληροφορία, εικόνες τα οποία αποτελούν κομμάτια ενός παζλ που όταν τα συνδέσεις θα μείνεις άναυδος.

Κάθε παζλ ένα μοναδικό κομμάτι πληροφορίας που ενώ νομίζεις ότι το ένα με το άλλο δεν έχει καμία σχέση, γιατί αυτή είναι η δομή του, τελικά συνδέονται.

Την ώρα που έχεις βγει στο ψηλότερο σημείο της ενόρασης σου, η οπτική αλλάζει και τελικά αντιλαμβάνεσαι την ασχήμια των θεμελίων αυτού του παζλ, όπου θέλοντας και μη είσαι μέρος.

Ότι κανείς, πράττεις, σκέφτεσαι δεν είναι κίνηση εντυπωσιασμού, δεν είναι το θέμα της αυτοπροβολής, αλλά εκείνης της μια και μόνο πράξης που κερδίζει την μάχη.

Ξέρεις το σύμπαν, οι άνθρωποι, τα ζώα και ότι το απαρτίζει παρατηρούν και αυτά, αντιλαμβάνονται την διάθεση σου, αντιλαμβάνονται τις αλλαγές των καρδιακών χτύπων, τις αλλαγές στην ανάσα σου.

Οι αλλαγές σου αυτές είναι ο αρχέγονος κώδικας επικοινωνίας, είναι η παρατήρηση που ερευνά, είναι η θεϊκή πνοή μέσα σου που σου δίνει την δυνατότητα αλληλεπίδρασης στο περιβάλλον.

Ένας αντικειμενικός παρατηρητής, γίνεται ένας ικανός ερευνητής, γίνεται ένα με την πληροφορία, γίνεται ένα με το χρόνο, μεταφέρεται στο υλικό πεδίο, αλλά η πραγματική του ύπαρξη είναι για να μείνει στο άυλο τμήμα της άγνοιας, του αγνώστου, της θέωσης.

Κάθε ένας μας λοιπόν οφείλει στην συνειδητότητα του να ερευνήσει την παρατήρηση του, να δει αντικειμενικά λάθη, παραλείψεις, επιλογές. Να δώσει την δυνατότητα στην πραγματική ολότητα του σύμπαντος να διοχετευτεί η πληροφορία της παρατήρησης, της πηγαίας έρευνας.

Κανείς δεν είναι καλύτερος του άλλου, είμαστε όλοι άνθρωποι. Κανείς δεν είναι εξυπνότερος του άλλου, απλά δεν κάνουμε χρήση των δεδομένων. Κανείς δεν είναι ανώτερος λόγο χρημάτων ή μυών, όλοι στο τέλος παίρνουν το ίδιο. Το θέμα σε όλο αυτό που λέγεται ζωή, είναι να υποστηρίξεις την ζωή μετά, μα ακόμα πιο έντονα να αφήσεις θεμέλια στην καινούργια ζωή που είναι ήδη εδώ ή που πρόκειται να έρθει. Γιατί η ζωή ποτέ δεν σταματά το κύκλο της.

Συνεπώς πληγώνεις ποιον ; δεν στηρίζεις ποιον ; δεν εμπιστεύεσαι ποιον ; δεν αγαπάς ποιον ; Μένεις στην απόρριψη ενώ η ζωή είναι εκεί έξω, μένεις κολλημένος γιατί είχες κάτι και το έχασες ; Αρνείσαι να δεις ; να νιώσεις ; να ζήσεις ; Όλα είναι ανθρώπινα αρκεί να μην αφήσεις να φωλιάζουν μέσα σου μόνο και μόνο για να έχεις δικαιολογία για όσα δεν έκανες.

Όλα σταματούν όταν η ύλη φεύγει, αλλά τα όσα διαδραματίζονται στο άυλο, όσα μένουν στο άγνωστο, όσο μένουν στο χώρο και το χρόνο είναι εκείνα τα κομμάτια που αν έχεις υπάρξει άνθρωπος με κεφάλαιο Α τότε ανταμείβεσαι με την αθανασία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου