Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, τίποτα δεν έχει κλείσει. Γιατί δεν ήταν «τραγωδία», ούτε «ανθρώπινο λάθος». Ήταν κρατικό και πολιτικό έγκλημα, με ονοματεπώνυμο: ιδιωτικοποιήσεις, διάλυση δημόσιων υποδομών, υποστελέχωση, εργολαβίες, «κόφτες» στην ασφάλεια στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και των κερδών.
57 άνθρωποι σκοτώθηκαν γιατί ο σιδηρόδρομος παραδόθηκε στη λογική της αγοράς. Γιατί οι προειδοποιήσεις εργαζομένων αγνοήθηκαν. Γιατί τα συστήματα ασφαλείας θεωρήθηκαν «πολυτέλεια».
Το έγκλημα στα Τέμπη, όμως, αποτελεί ταυτόχρονα και το πιο πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα των τελευταίων χρόνων. Έντεκα εργαζόμενοι του σιδηροδρόμου σκοτώθηκαν την ώρα της δουλειάς, σε ένα σύστημα που λειτουργούσε με ελλείψεις, χωρίς στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις. Οι νεκροί εργαζόμενοι των Τεμπών αποδεικνύουν ότι η ίδια πολιτική που δολοφόνησε 57 ανθρώπους συνεχίζει καθημερινά να σκοτώνει στους χώρους δουλειάς.
Και τρία χρόνια μετά, η ίδια πολιτική συνεχίζεται, με την ίδια επικινδυνότητα, με την ίδια περιφρόνηση για τη ζωή.
Η κυβέρνηση μιλά για «δικαιοσύνη», την ώρα που η συγκάλυψη είναι εμφανής και προκλητική. Ευθύνες δεν αποδίδονται, πολιτικές αποφάσεις δεν κρίνονται, ενώ όσοι υπηρέτησαν και υπηρετούν αυτή τη στρατηγική παραμένουν στο απυρόβλητο. Ένα κράτος που είναι γρήγορο να καταστείλει κινητοποιήσεις, αποδεικνύεται εξαιρετικά αργό όταν πρόκειται να αποδώσει ευθύνες στους πραγματικούς ενόχους.
Το έγκλημα στα Τέμπη δεν είναι παρελθόν. Είναι παρόν και μέλλον, αν δεν τους σταματήσουμε. Το βλέπουμε καθημερινά: στους χώρους δουλειάς που μετατρέπονται σε παγίδες θανάτου, στις μεταφορές που λειτουργούν «στο όριο», στα σχολεία και τα
νοσοκομεία που ρημάζουν, στις δημόσιες υποδομές που καταρρέουν. Αυτή είναι η «κανονικότητα» που μας ζητούν να αποδεχτούμε.
Την ίδια στιγμή που «δεν υπάρχουν χρήματα» για ασφάλεια, μισθούς και κοινωνικές ανάγκες, υπάρχουν δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς, φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.
Αυτές είναι οι προτεραιότητές τους.
Απέναντι σε αυτές, εμείς βάζουμε τη ζωή.
Η μνήμη δεν είναι σιωπή. Είναι αγώνας.
Το Εργατικό Κέντρο Κορίνθου και το Νομαρχιακό Τμήμα ΑΔΕΔΥ Κορινθίας καλούν τους εργαζόμενους, τα σωματεία, τη νεολαία, τους συλλόγους και το λαό της Κορινθίας να πάρουν θέση και να βρεθούν μαζικά στη συγκέντρωση:
Σάββατο 28 Φλεβάρη, ώρα 12:00, στα Περιβολάκια στην Κόρινθο για την τρίτη επέτειο από το έγκλημα στα Τέμπη.
Δεν κατεβαίνουμε στον δρόμο για ένα ακόμα «ποτέ ξανά» χωρίς συνέχεια. Κατεβαίνουμε για να απαιτήσουμε ανατροπή αυτής της πολιτικής. Για να δηλώσουμε ότι δεν δεχόμαστε να ζούμε και να δουλεύουμε σε συνθήκες ανασφάλειας και φόβου. Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
Εργατικό Κέντρο Κορίνθου Νομαρχιακό Τμήμα ΑΔΕΔΥ Κορινθίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου